^{تكلمه تلخ بهاره از تجاوز، آقاي خامنه اي پسران تو به من تجاوز كرده اند}

^{سايت نوشته هاي مسيح علي نژاد چنين مي نويسد :}

^{نامه  يك زن ايراني را مي خوانم كه در آن به تلخي از تجاوز سخن مي گويد و سرافكنده واقعي را نيز متجاوزان مي داند.}

^{در اين نامه چنين آمده است :}

^{نام من بهار است، بهار است و از گل مي نويسم ، اما گلهاي پر پر. از سبزه مي نوسم و از جوانه، اما جوانه هاي له شده، در زير لگد مال نفرت، نفرت زشت خويان از زيبايي و از هر چه كه زيباست، نفرت مزدوران از حق و حق خواهي و حق جويي. از نامرد مي نويسم.}

^{بيست و هشت ساله ام، نامم بهاره مقامي است و ديگر هيچ چيزي برايم باقي نمانده كه بخواهم به اميد آن نامم را پنهان كنم. همه آنهايي كه روزي برايم مهم بودند را از دست داده ام، اقوام و دوستان، آشنا و همسايه، همكار و هم قطار ، همه و همه را از دست داده ام. همه چيزم را نامردان نامردانه ربودند، زندگيم را. حال كه جلاي وطن كرده ام، مي خواهم براي يك بار هم كه شده، دردم را با كسي قسمت كنم. از همه دوستان ديگري هم كه سرنوشت دردناكي چون من داشته اند مي خواهم كه بنويسند. بنويسند كه بر آنها چه گذشته. اگر هم از بيم جان يا آبرو نمي توانند اسمشان را بگويند، با اسم مستعار بنويسند. بنويسند تا تاريخ بداند كه بر نسل ما چه گذشت، بر نسل غم. تا آيندگاني كه در آزادي در ايران زندگي خواهند كرد بدانند كه اين آزادي به چه قيمتي به دست آمده، به بهاي چه جانهاي سوخته، چه اميدهاي بر باد رفته، چه كمر هاي شكسته و زانوان خميده.
كمر پدرم شكست وقتي فهميد. خرد شد. مادرم يك شبه انگار صد سال پير شد. برادرم، برادرم كه هنوز هم روي آنرا ندارم كه به صورتش نگاه كنم، و او هم نگاهم نميكند تا مرا بيش از اين نيازارد. انگار مرديش را از او گرفتند وقتي فهميد. از مرد بودن خودش هم بيزار شد وقتي فهميد، كه نامردهايي هستند كه از مردي فقط نرينگي را دارند. ناموس و عنف و شرف و نجابت و عصمت و حيا برايشان بي معنيست. من معلم اول دبستان بودم، به غنچه هاي كشورم خواندن و نوشتن ياد مي دادم، ياد مي دادم “بابا آب داد”، “آن مرد مي آيد”، “آن مرد نان دارد”. مرد برايم آن نان آور مهربان بود. او كه منتظر بودم بيايد. حال برايم چهره اش عوض شده، خشماگين و در هم كشيده از هوس كور، بوي تعفن عرقش يك لحظه هم از خاطرم نميرود. هميشه ترسم از اين است كه بيايد، نيمه شبها با ترس آمدنش از خواب مي پرم. با كوچكترين صدايي همه وجودم به لرزه مي افتد و قلبم به تپش مي افتد، مبادا بيايد؟ هر لحظه آماده فرارم، شبها را با چراغ روشن به روز مي رسانم و روز ها را با اشك و آه به شب.}

^{خانه مان در كارگر شمالي بود. با برادرم به سمت مسجد قبا رفته بوديم كه دستگيرم كردند. زدند و بردند و داغان كردند، به قول حافظ همان طور كه تركان خوان يغما را. بعضي ها دستشان شكست، بعضي ها پايشان، بعضي ها كمرشان. بعضي ها هم مثل من روحشان، خرد و خمير شد. له شدم. انگار انسان بودنم از من گرفته شد. بهار بودم، مرده ام حالا، شقايق له شده ام.}

^{از كساني كه اين نامه را مي خوانند مي خواهم، كه اگر كسي را مي شناسند كه مثل من قرباني تجاوز نامردان شده، با او مهربانتر باشند، همدرد باشند. بدبختي من و امثال من اين است كه در فرهنگ ما تجاوز فقط ضربه به يك فرد نيست، به كل خانواده يا حتي خاندان اوست. فردي كه قرباني تجاوز شده دردش با گذشت زمان التيام نمي پذيرد، بلكه با هر نگاه پدرش داغش تازه مي شود، با هر قطره اشك مادرش، قلبش از نو ميشكند. فاميل و دوست و همسايه كه هيچ. همه با آدم قطع رابطه مي كنند. خانه مان را مجبور شديم مفت بفروشيم و برويم به كرج. اما آنجا هم دوام نياورديم. مأموران كه سريع آدرس خانه جديدمان را پيدا كردند. زير نظرمان داشتند. مي آمدند سر كو چه مان مي ايستادند، پدرم كه رد مي شد پوزخند مي زدند. همه چيز را گذاشتيم و جلاي وطن كرديم. پدر و مادرم سر پيري آواره كمپ پناهندگي شده اند. به جرأت مي توانم بگويم كه درد فرهنگي پس از تجاوز بارها و بارها بدتر و شديد تر از درد جسمي آن بود. خيلي ها وقتي كه در مورد تجاوز مي شنوند مي خندند، قسم به هر چه كه برايتان عزيز است، خنده دار نيست. رنج و عذاب يك خانواده ساده، بي آبرو شدن يك دختر يا پسر جوان، هتك حرمت از عشق خنده دار نيست. آنها كه تجاوز مي كردند مي خنديدند، سه نفر بودند. هر سه ريشو و كثيف، بد لهجه و بد دهن. به همه فاميلم فحش مي دادند، با اينكه خودشان ديدند باكره ام به من تهمت فاحشگي زدند و مجبورم كردند زيرش را امضا كنم. ديگر خجالت نمي كشم كه اين را بگويم، برايم قبحش را از دست داده كه هيچ به آن افتخار هم مي كنم: گفتند جنده. گفتند جنده امضا كن. گفتم من معلمم. امضا نمي كنم. گفتند ما سه تا شاهد عادل داريم كه ديده اند تو يك شب با سه نفر خوابيده اي. گفتم من هم بيش از سي تا شاهد دارم كه معلمم، اگر حالا كارم به اينجا كشيده شده تقصير شماست. پوزخند زدند كه خب برايت بد نشد، از حالا به بعد درآمدت كلي بالا مي رود. ناموس برايشان تا اين حد بي معنا بود، نجابت تا اين حد پوچ. نديده بودند، نداشتند. همه زنها برايشان جنده بودند، زن كه هيچ، به مرد ها هم رحم نمي كردند. انسان نبودند، در اثر كمبود و عقده، به جانوارن منحرفي تبديل شده بودند كه جز به كثافت كشيدن همه زيباييها كاري بلد نبودند. مي بينم مردم گاهي به خواهر و مادر اينها فحش ميدهند، اين جانوراني كه من ديدم به خواهر و مادر خودشان هم رحم نمي كنند، خدا به داد آن بيچارگان برسد كه بايد عمري را با اين درنده خويان بدصفت سر كنند. دندانهاي جلويم شكست، شانه ام از جا در رفت، زنانگي ام ويران شد. مي دانم كه ديگر هيچ گاه قادر نخواهم بود مردي را دوست بدارم، هيچ گاه نخواهم توانست با مردي صميمي و نزديك باشم و به او اعتماد كنم. مي دانم كه سرزمينم مردان غيور درد آشنا هم زياد دارد، اما براي من ديگر مرد و نامرد يكي شده است. زندگيم ديگر به عنوان يك زن به پايان رسيده، انگار مرده متحركي بيش نيستم. اما مي نويسم، مي نويسم تا زنده بودنم را پس بگيرم. مي نويسم معلم بودم ، جنده شدم، حالا هم نويسنده ام. مي نويسم بهار بودم، با اينكه خزان شدم حالا زيباترم. جنده زيبايم، بي آبروي محله مان شدم، معلم بي كلاس شدم، مسخره خاص و عام شدم، محكوم به تنهايي شدم، آغشته به كثافت ظالم شدم، گيسو بريده و شكسته دست و خونين چهره مزدوران جمهوري اسلامي شدم، پس افتخار مي كنم كه جنده آزاديم . مي دانم كه من تنها نيستم، صدايشان را ميشنيدم، در بند هاي مجاور، وقتي كه مثل يك جسد بي جان و بي مصرف روي زمين افتاده بودم ميشنيدم كه نامرديشان را بارها به نمايش گذاشتند. از همه هم دردانم ميخواهم كه بنويسند، دردشان را هر جوري كه مي توانند فرياد بزنند، چون اين از همان دردهاييست كه به قول هدايت مثل خوره روح آدم را ميخورد. بگذاريد بيرون بيايد، بگذاريد همه بدانند. بدانيد كه تنها نيستيد، مثل من و شما بسيار است، ما همه در اين درد شريكيم.}

^{اين زجر نامه طولاني تر از اين هاست، اما براي حالا آن را با يك حرف به پايان ميبرم، روي صحبتم با شخص آقاي خامنه ايست: تو كه خودت را پدر همه ملت ميداني، من دختر ايران زمين بودم، پسران تو به من تجاوز كردند. تقاص عصمت من را چه كسي خواهد پرداخت؟}

^{بهاره مقامي}

^{نامه بهاره مقامي خطاب به چه كساني نوشته شده است؟  به من  كه زن هستم و به كرات به روحم تجاوز شده است،  به تو  كه مرد هستي و به كرات به غرورت تجاوز شده است، به دختران و پسراني كه به تن و روحشان تجاوز شده است، به من و ما كه به شعور مان  در تمام اين سالها  تجاوز شده است . اما مهمتر از همه خطاب اصلي  اين نامه به آقاي خامنه اي است. به او كه در كسوت رهبري نظام خم به ابرويش نياورد آنگاه كه شيخ مهدي كروبي نامه نوشت و گفت خبرهاي مربوط به تجاوز در زندان هاي جمهوري اسلامي را پيگيري كنيد.
به جاي پيگري به ماجراي رسواي تجاوزها چه كردند؟  به محمد داوري روزنامه نگاري كه فيلم ها و مستندات مربوط به تجاوز را در دفتر شيخ مهدي كروبي ثبت و ضبط مي كرد وحشيانه حمله كردند و او را هفت ماه زير وحشتناك ترين فشارها بدون حتي يك روز مرخصي در زندان اسير و شكنجه كردند تا مستندات مربوط به تجاوز را انكار كند و هنوز هم هيچ خبري از وضعيت و نحوه نگهداري او در اوين نيست.
مهدي  محمودي روزنامه نگار افشاكننده كهريزك را زنداني كردند و خبر ضرب و شتم شديد و چندباره او در زندان با تصويري از سر و روي خونين او كه منتشر شده بود نيز گواه اين مدعاست كه حاكميت از افشاي شكنجه و تجاوز در شكنجه گاه هاي پنهان برآشفته است و بنا دارد  هر آنكه مختصر مستندي در اخيتار دارد را نيز تا هميشه ساكت نگاه دارند.}

^{خبر مربوط به ترانه موسوي و تجاوز به او و آتش زدن جنازه اش را هم خلاصه كردند به ترانه نام ديگري كه رسوايي اش به گوش دنيا هم رسيد وقتي يك روحاني هم انديش خويش را راضي كردند تا دختري از فاميل  را كه هم نام  با ترانه موسوي بود در برابر تلوزيون بنشاند و او پوزخند بزند و بگويد اساسا ترانه اي وجود نداشت و همه قصه به اينجا ختم شد كه عاقبت در روزنامه جام جم سيدحسين شاهمرادي ” برادر همسر ترانه موسوي كذايي نيز به كروبي بتازند كه چرا اسرار هويدا كرد.  هنوز هم كسي نمي داند كه آيا واقعا در تمام ايران بنا به گفته مسولان امنيتي و دادستاني تهران تنها سه ترانه موسوي وجود داشت كه دامان هر سه آنها پاك از رذالت متجاوزان است يا به راستي ترانه اي ديگر در گوشه اي از كشور سوخت و تمام شد بي آنكه دل مسولان يك كشور اسلامي بسوزد از اين واقعه.
به خانواده هاي ديگري كه از تجاوز آسيب ديده اند نيز در همان روزهاي نخست چنان وحشيانه حمله ور شده بودند كه بسياري از آنان يا از كشور گريخته اند و يا راه سكوت در همان خانه و محله خود را در پيش گرفته اند تا پيش از اين به حريم نيمه امن شان تجاوز نشود.  وقتي هم كه ديگر در ايران نشاني از اين شاهدان عيني تجاوز نباشد ديگر ساده است كه بگويند ؛ اينها فريب خوردگاني هستند كه براي فراري شدن و درخواست پناهندگي كردن   سناريو ساخته اند كه حتي اگر اين ادعا هم درست باشد،  بدا به حال يك نظام اسلامي كه مردمش براي گريختن از آن كشور به دشوارترين شيوه هاي ممكن پناه مي آورند.}

^{رخت رسوايي حاكميت شكنجه را شيخ مهدي كروبي از تن  نهادهاي امنيتي در آورد و به كرات نيز بر احقاق حقوق تجاوز شدگان پاي فشرد اما پاسخ ، دستگيري فرزند كروبي در راهپيمايي بود كه او را نيز به جاي كهريزك در مسجدي در همان حوالي تهران تهديد به تجاوز كردند. كروبي باز هم ساكت ننشست و اينبار همسر او داستان دنباله دار متجاوزان و شكنجه گران را با مستندي از عكس ها و گفته هاي فرزندش افشا كرد و به آقاي خامنه اي نامه نوشت اما باز هم همه چيز را تكذيب كردند و حتي دستگيري فرزند كروبي را نيز سناريو خواندند غافل از آنكه سناريوسازان واقعي همان ها هستند كه هفت ماه آنكه كهريزك را رسوا كرده بود را به بند كشيده اند و از طرفي ديگر آنكه مستندات شكنجه و تجاوزر را در گفتگو با مردم ثبت كرده بود را نيز به بند كرده اند و به هر دري مي زنند تا دربندان اعتذاف كنند كه  زندان ايران پاك  است از تجاوز  هر آنچه شيخ مي گويد نيز دروغي بيش نيست .}

^{دروغ گويان واقعي و  وقيح  اما  همان ها هستند كه ما و برخي از روزنامه نگاران و فعالان زن به كرات در چشم هايشان نگاه كرده بوديم در تمام اين سالها  و گفته بوديم كه زن بودن جرم نيست اما آنها مرتضوي را در برابر مان مي نشاندند تا با صراحت  بگويد: شما فاحشه ايد. و وقتي اين ادبيات ركيك و رفتار فجيع را براي شيخ كه رييس مجلس بود و ناظر بر عملكرد دستگاه قضا،  گزارش مي كرديم كسي محلي به پيگيري نامه ها و دادخواهي ها و شكوايه شيخ نمي داد، چنان كه اين روزها نيز وقعي نمي نهند تا كماكان به جاي متجاوزان، افشاگران تجاوز  را بي رحمانه  تهديد و تحقير و تنبه و تخريب  كنند.}

^{اين هم تكلمه تلخ تجاوز به قلم يك دختر ايراني ديگر كه در “گويا” آمده است و همانند همه واگويه هاي ديگر دختران و پسراني كه از كهريزك آزاد شده اند  اما كماكان حاكميت به خودش  حتي زحمت بررسي صحت و سقم اين شكوايه و رنجنامه ها را نمي دهد.}

	تحصیل در انگلستان پذیرش از کالج و دانشگاه های انگلستان www.UkStudyToday.com		دوره های آیلتس و تافل در انگلستان دوره های فشرده و طولانی مدت www.UkStudyToday.com		مشاوره تخصصی تحصیل در انگلستان تلفن تهران : 88 900 220 داخلی 760 www.UkStudyToday.com
	طراحی حرفه ای وب سایت وب سایتهای تجاری,خبری,شخصی www.RoyalWebDesigners.com		محل نمایش آگهی شما 20 میلیون بار نمایش ماهیانه www.IranianUK.com/feedback.php		تبلیغ رایگان کسب وکار خود؟ آگهی رایگان www.Iranian118.com